Ik mag weer. Even weg. Morgen verruil ik Breda voor een paar dagen voor Barcelona. God, wat heb ik veel zin om weer het land uit te gaan. In het horen van een andere taal. Het observeren van de mensen en hun gebruiken en het ademen van een stad die ik niet ken. Hoewel ik dondersgoed weet dat het een luxe is dat ik zo vaak weg kan, beschouw ik het toch in zekere zin een soort noodzaak. Ik word onrustig van teveel regelmaat en mijn inner avonturier brult dat het tijd is om op pad te gaan.

Het is ‘nog maar’ een maand geleden dat ik uit Malta terugkwam, maar mijn hoofd vindt dat het al veel langer is. Omdat het op Malta zulk fijn weer was, leek het na thuiskomst alsof de zomer ten einde was gekomen in plaats van in aantocht. Het voelt bijna te oppervlakkig en simpel om toe te geven, maar ik hecht echt veel te veel waarde aan mooi weer. Dat je ’s morgens niet hoeft na te denken omdat je weet dat buiten de zon op je wacht waardoor je continu met een domme, tevreden grijns op je mond de deur uit loopt.

HERINNERINGEN AAN BARCELONA

Nu ik geen controle meer kan uitoefenen op het afronden van mijn studie, zag ik dan ook geen reden om er niet even een paar dagen tussenuit te glippen. Barcelona is wat dat betreft een perfecte break. Hoewel ik er al twee keer een dag ben geweest, heb ik vreemd genoeg heel weinig herinneringen aan deze stad. De eerste keer was ik 12 en heb ik het grootste deel van de dag (voor de eerste en tevens de laatste keer in mijn leven) in zo’n rode toeristenbus doorgebracht. Ik herinner me het prachtige Gaudi park en vaag de Sagrada Familia, maar wat me voornamelijk is bijgebleven is dat ik heel veel dorst had. Uitgedroogd door de warme straten van Barcelona: niet echt ideaal. Tijdens mijn tweede bezoek was ik een jaar of 18 en met mijn vriendinnetjes een dagje met de trein uit (!) Blanes gekomen. Het eerste waar ik aan denk? Eh. Winkels. En treinvertragingen waarbij de NS echt in het niets valt.

IN M’N EENTJE OP PAD

Het moge duidelijk zijn dat ik nog veel van de stad moet gaan zien. Omdat ik bij een vriend verblijf die een deel van de tijd gewoon aan het werk moet, zal ik overdag in m’n eentje op pad gaan. En eigenlijk vind ik dat dus best wel prima. Ik kan er zo van genieten om met m’n muziek op in m’n eentje door een stad te struinen – of dat nou in het buitenland is of dichterbij in Nederland. Tel daar een zonnetje bij op en zo’n dag kan niet meer stuk.

Ik ben zo benieuwd of en hoe ik de verschillen tussen Madrid, waar ik afgelopen maart nog was, en Barcelona ervaar. Ondanks dat ik nu voor tips bij een local terecht kan, heb ik (as usually) online al lopen zoeken naar leuke adressen en verborgen pareltjes waar ik langs wil gaan. Want uiteraard is er een cityguide in aantocht. Naast fotograferen en het speuren naar hotspots, ga ik dit keer ook filmen. Ik heb in Malta al een beetje lopen prutsen, maar ik ben nu klaar voor het echte werk.

Was het maar vast morgen..

Heb jij nog Barcelona tips? Let me know!

barcelona