Van ‘ah, kunnen we pleaaaase nog even stoppen..?’ tot ‘hold on, I will be there in a sec!’: iedere mazzelaar die met mij op Malta heeft rondgelopen is hier ongetwijfeld mee bekend. Mijn noodzakelijke pauzes waarbij mijn heimelijke obsessie voor fotogenieke huizen éven tot uiting kwam. Volkomen terecht, als je het mij vraagt, want het bárst van de mooie deuren in Malta. Een kwartiertje lopen naar die net wat betere supermarkt? Pas de problème. Zolang mijn telefoon voldoende batterij en geheugen had, vermaakte ik me príma. Met de zon op m’n bol lopen door straten vol pastelkleurige huizen met deuren die allemaal wel de show leken te willen stelen. De één nog mooier dan de ander. Geen straf hoor. Ik ben dan ook met een stel loeistrakke kuiten thuisgekomen.

HELLO JESUS MARY HOUSE

Hoewel ik in die 1,5 maand flink wat foto’s heb gemaakt, is mijn favoriet toch echt de voordeur van mijn eigen huisje. Of voormalige huisje, moet ik helaas zeggen. Een lichtroze exemplaar waarnaast een bordje aangeeft dat het de titel ‘Jesus Mary House’ draagt. Dat de liefde voor tradities en het katholieke geloof bij de Maltezers diep ziet ik wist ik al, maar het ging nog een stukje verder dan ik dacht. Toen ik een Maltese simkaart wilde halen bij de telefoonwinkel  vroeg ze (don’t ask me why)naar mijn adres. Een huisnummer zei haar niks, nee zij wilde de náám. Niks leuke buitendecoratie, ze was bloedserieus. Wat een grap: ik woonde oprecht in het Jesus Mary House!

Sinds deze ontdekking werd rondstruinen en zoeken naar fotogenieke huisjes natuurlijk alleen nog maar leuker. Zo spotte ik bij mij om de hoek zowaar het ‘Breda huis’ en nadat ik ergens London en Berlin zag staan heb ik nog een half uur lang naar een Amsterdam huis lopen speuren. Tevergeefs, helaas, maar het kwam mijn fotocollectie gelukkig wel ten goede.

MOOIE DEUREN? I GOT IT FROM MY MAMA

Ik heb het overigens niet van een vreemde: tijdens vakanties naar de Provence was er vroeger bij mijn moeder ook geen ontkomen aan. Waar vroeger haar ‘Lies, ga je even voor die deur staan? De kleuren zijn zo mooi..’ eerder in een puberale grom resulteerde in plaats van de enthousiaste pose waar ze zo op hoopte (trust me, ik heb het geprobeerd maar werd er alleen nog maar brommeriger van), ben ik inmiddels wel te porren voor een gezamenlijke deurtjes-jacht.  Ze zeggen niet voor niets dat dat je steeds meer op je moeder gaat lijken, toch?. Volgend jaar samen terug naar Malta dan maar? Maar deze keer blijf ik wel áchter de camera!

doorway maltadoorway maltadoorway maltadoorway maltadoorway malta doorway maltadoorway malta doorway malta doorway malta doorway maltadoorway malta doorway malta

Hou jij ook zo van dit soort deuren? En wat vind jij de mooiste van het stel?