‘Loop nou eens niet zo snel’ ‘Heb je haast ofzo?’  Ik ben inmiddels wel gewend aan dit soort opmerkingen. Maar in Chefchaouen in Marokko was het anders. Sterker nog, in blauwe stad Chefchaouen leken de rollen wel omgedraaid. Ging het mij allemaal te snel. ‘He, wacht nou even..’ 

DE BLAUWE MEDINA VAN CHEFCHAOUEN IN MAROKKO

Als je na een route via bergweggetjes en langs kleine dorpjes Chefchaouen ziet opdoemen, kan de medina je niet ontgaan. De medina, het centrum van het prachtige plaatsje, is namelijk blauw. Hemelsblauw. Het is in een wit met blauw sausje gestoken – van deuren, tot muren, straatstenen en de ramen. Ze steken scherp af tegen het omliggende gebergte, het groene landschapen en de vrouwen op ezels gekleed in kleurrijke kleren en hoeden met pompoms, waardoor je je even in Zuid-Amerika waant. Het maakt het plaatsje beroemd, een prachtige stop tijdens mijn rondreis Marokko. Bijna ongelofelijk dat je tijdens een reis door een land dat bekend staat om haar vele kleuren nog steeds zo onder de indruk van een kleur kunt raken. Dit uitzicht alleen al maakt een bezoek meer dan waard. Chefchaouen in Marokko

vrouw in chefchaouen in marokkoChefchaouen marokko

VERKOELING IN DE RIVIER IN CHEFCHAOUEN IN MAROKKO

Wanneer we de poort van de medina, gelegen aan de rand van het stadje, naderen wordt het steeds drukker. Ik hoor geschreeuw, gelach. Hier is iets aan de hand. Wanneer we de auto parkeren begrijp ik waarom. Er loopt een klein riviertje langs Chefchaouen en het hele stadje heeft zich hier verzameld. Vrouwen kletsen terwijl ze de was doen terwijl groepjes jongens dringen om van de rotsen in het water te plonzen. Geef ze eens ongelijk. Het is warm, hartje zomer in Marokko en ook nog eens ramadan. Een paar omstanders hebben ons inmiddels opgemerkt. Ze vragen wie we zijn en waar we vandaan komen. Moe en gewend aan gidsen die allemaal wat van je willen, heb ik er eigenlijk geen zin in. Maar ze zijn aardig. Eentje vertelt in gebrekkig Nederlands dat hij in Nederland gewerkt heeft en dat Ali B. uit de omgeving van Chefchaouen komt. Hier zijn ze erg trots op, zo blijkt al snel. De anderen aanschouwen het – jaloers op deze blijkbaar interessante man en nieuwsgierig naar ons proberen ze tevergeefs te begrijpen wat er gezegd wordt. Ze brengen ons naar ons hotel. Gewoon een praatje, no hassle. Die Marokkaanse gastvrijheid, die bevalt mij wel. in Chefchaouen in Marokko

waterval chefchaouen in marokko

VERDWALEN TUSSEN AL HET BLAUW

Ik kan niet wachten tot ik op verkenning kan. Honger, dorst: wat kan het mij schelden. En die warmte die overleef ik ook heus wel – ik verlang naar dat blauw. Ik wil mijn sjaal mijn van schouders gooien en worden vastgelegd in dit beeldschone stukje Marokko. Elk hoekje moet bekeken worden, elk steegje verdient een foto. Ik wil verdwalen in deze medina, dit doolhof van fotogenieke straatjes. Dit is waarom ik hier tenslotte ben, waarom ik hier zo graag wilde komen.

Na een middag vol slenteren, ontdekken en genieten gunnen we onszelf een moment van rust. De straten worden steeds voller nu, mensen worden wakker en het stadje ontwaakt uit haar middagslaap. Ik ben verzadigd, voor nu. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dit het mooiste plaatsje is waar ik ooit ben geweest. Morgen gaat onze reis alweer verder, maar ik zou liever nog veel langer blijven. Nog een dag verdwalen tussen al het blauw. van Chefchaouen in Marokko

blauwe stad chefchaouen in marokko blauwe stad Chefchaouen in marokkoblauwe stad chefchaouen marokko blauwe stad Chefchaouen marokko 8blauwe stad chefchaouen marokkoblauwe stad chefchaouen marokko blauwe stad chefchaouen marokko blauwe stad Chefchaouen marokko 2