Het is alweer een tijdje geleden, maar afgelopen januari bracht ik een paar dagen door op het ruige Koh Tarutao in Thailand. Na een week op het relaxte Koh Lanta, een heleboel geklungel op het idyllische Koh Mook en een paar dagen tussen de honden op snorkelparadijs Koh Lipe te hebben doorgebracht, leek het ons een goed idee om iets heel anders te gaan doen. Wij zouden de bush bush wel eens even gaan trotseren en het avontuur riep mijn naam. Op naar Koh Tarutao dus,  één van de grootste eilanden in de Andaman Zee in het zuidelijkste puntje van Thailand.

UITGESTREKTE STRANDEN EN DICHTBEGROEIDE JUNGLE

Wanneer je vanaf de kust naar Koh Lipe wilt of vice versa doe je Koh Tarutao automatisch aan. Het is geen bekend eiland en omdat het een natuurpark is, is toerisme alleen in zeer beperkte mate toegestaan. Sterker nog, het is een ‘Expeditie Robinson’ eiland en dat verklaart het nodige. Wat een jaloerse blikken wij ook hebben gekregen toen iedereen zag dat wij mochten uitstappen terwijl de rest van de boot dit prachtige eiland aan hun neus voorbij zagen gaan. Die hadden de hagelwitte en uitgestorven stranden en de dichtbegroeide jungle van Koh Tarutao inmiddels al ook in de gaten gekregen.

koh tarutao thailand

KOH TARUTAO MARINE NATIONAL PARK

Het verschil tussen Koh Tarutao en de voorgaande eilanden werd gelijk duidelijk toen we de pier afliepen en entree moesten betalen bij de ingang van het Koh Tarutao Marine National Park’. Daar werden we tevens gelijk gewezen op de vele regels die zijn aangesteld om het eiland zo goed mogelijk te beschermen. Op Koh Lipe hadden we al een accommodatie geboekt en voor een schamele 600B (€16!) per nacht was ons een comfortable bungalow beloofd en hoefden we ons alleen bij het kantoortje te melden en te wachten tot de boswachters ons naar onze accommodatie zouden brengen. Behalve bij de ingang van het park, waar overigens ook de meeste faciliteiten zoals een klein winkeltje zitten, kun je op slechts twee andere plekken op het eiland verblijven. Op aanraden hadden wij voor een van de moderne bungalows aan het strand bij Ao Molae gekozen.

Ik voelde mezelf helemaal stoer toen we uiteindelijk in een soort legertruck over zandweggetjes door de rimboe reden en kon niet wachten om op verkenning te gaan. Één van de redenen waarom Koh Tarutao mij zo had aangesproken, was de geschiedenis van het eiland. In de jaren 30 en 40 huisde het eiland twee grote gevangenissen, en hoewel deze inmiddels allang niet meer in gebruik zijn, leek het mij reuze spannend om die plek te bezoeken. Bovendien scheen er eentje vlakbij een prachtig strand te zijn. Nu was deze alleen bereikbaar via een dicht pad door de jungle, dus ik zag mezelf al helemaal als een soort ontdekkingsreiziger met een kapmes door de jungle tekeer gaan.

Ao Molae bungalow koh tarutao koh tarutao Ao Molae

MOUNTAINBIKEN DOOR DE RIMBOE

Goed, misschien een beetje overenthousiast, maar gelukkig bleek mijn plan om op een mountainbike over Koh Tarutao te gaan crossen wat meer in de smaak te vallen. Je zou zeggen dat we ons lesje hadden geleerd na ons kano fiasco op Koh Mook, maar uiteraard was ik alweer vol goede moed en klaar voor een nieuw avontuur. Een klein kind in de snoepwinkel – een beetje dat idee. Het was bloedheet die dag, maar ik had gezien dat er een schildpaddenstrand in het zuiden van het eiland lag en me laten vertellen dat er diverse watervallen moesten zijn. Helaas hadden we er even niet aan gedacht dat watervallen in het droge seizoen weinig spectaculair zijn en dus besloten we (oké, ik) dat we heus best naar de enigszins bereikbare gevangenis aan de andere kant van het eiland konden gaan.

Volgens het bordje bij de deels verharde weg was het een kilometer of 12 naar de gevangenis en dat leek toch prima te doen. Bovendien was de fietstocht door de ruige natuur al een ervaring op zichzelf. Niks geen voor toeristen aangeharkt parkje, dit was het echte werk. Veel meer dan een paar hordes wilde apen en verdwaalde natuurliefhebber die gewapend met z’n verrekijker net zo in z’n nopjes  leek te zijn als wij, kwamen we onderweg niet tegen. Rimboe wil je, rimboe zul je krijgen.

koh tarutao thailand

AH, DAT BEDOELEN ZE DUS MET EEN TROPISCHE BUI

Één klein probleempje: halverwege onze tocht en midden op een berg begon het ineens te onweren. En dat vind deze angsthaas dus echt vre-se-lijk. Het mag nu belachelijk klinken, maar op dat moment had ik echt het gevoel alsof m’n laatste uurtje had geslagen. Daar stonden we dan. Midden in de bush bush waar in geen velden of wegen een schuilplaats te bekennen was, en dan was daar ook nog mijn dure camera die absoluut geen zin had in een tropische bui.

En dus brachten we 1,5 uur door onder een struikje waar we de bloedzuigers van ons af sloegen terwijl de regen letterlijk met bakken uit de hemel kwam. Gelukkig was Koen niet zo tactloos om me hier op het moment suprême op te wijzen, maar ik heb daarna per direct een verbod gekregen op iedere vorm van avontuur. Dolblij dat mijn camera (en ikzelf) het wonder boven wonder had overleefd was ik er eerlijk gezegd ook wel een beetje klaar mee.

koh tarutao thailand

HANGEN OP JE PRIVATE BEACH EN KAARTEN BIJ KAARSLICHT

Gelukkig was de regen maar van korte duur en scheen de zon we de volgende dag weer volle bak. Even bijkomen op ons privéstrand. Wel zo handig, want Koh Tarutao was onze laatste stop voor we de hectiek van Bangkok in zouden duiken. En een rustoord is het zeker, want internet en telefoonbereik hebben ze hier nog niet uitgevonden. Sterker nog: om 23:00 zetten ze de elektriciteit gewoon uit! Gelukkig zit er bij een Ao Molae wel een klein restaurantje waar de vrouw van de vriendelijke boswachter heerlijke Thaise gerechten maakt. Met de plastic kuipstoeltjes en de stelletjes die elkaar insmeren met Deet om vervolgens een potje te gaan kaarten bij kaarslicht, krijg je eerder het idee dat je weer op een camping in Frankrijk zit dan in Thailand. Nouja, tot een wilde aap z’n kans schoon ziet en er met je eten vandoor gaat dan.

Koh Tarutao heeft duidelijk veel indruk op me gemaakt. Van die tocht naar de gevangenis is het helaas niet meer gekomen en ook dat verbod op ‘avontuur’ is nog steeds niet opgeheven geloof ik. Toch zou ik zo weer te porren zijn voor een verblijf op dit eiland. Even helemaal weg van de bewoonde wereld een sabbatical van m’n telefoon nemen in een tropisch paradijs. Daar laat ik die fiets met liefde even voor staan..

Koh Tarutao Thailandprive strand op Koh Tarutao Thailand