Zaterdagavond 2 mei. Het is nu ruim een maand geleden dat ik het vliegtuig trotseerde en in Malta aankwam. Het besef dat het einde aan mijn (heerlijke) verblijf hier nu echt in zicht begint te komen bekruipt me. En wat is die maand -hoe kan het ook anders- ontzettend snel gegaan! Dagen en weken lijken in elkaar over te lopen en ik heb het hier zo fijn, maar omdat de deadline van mijn scriptie (die ik vanaf nu overigens niet meer wil horen danwel benoemen) inmiddels angstvallig dichtbij komt (21 MEI AL?!) voelde ik me aan paar dagen geleden toch echt genoodzaakt om mijn ticket terug naar huis te boeken.

DE ZOMER IN MALTA

Maandag de 11e zit er dus een heel beteuterd, en bij voorkeur tevens heel bruin, meisje in het vliegtuig naar Brussel. Ik ben namelijk nog helemaal niet klaar om naar huis te gaan. Net nu ik begin te wennen aan de Maltese mentaliteit en de impact daarvan (lees: alles heeft hier vertraging) moet ik weer terug naar de hectiek in Nederland. Gelukkig heb ik mijn tijd tot dusver goed besteed: zo stief ik bijna tijdens een bergetappe op een Batavus fiets en poseerde ik en flaneerde ik door Valletta (Oh, Valletta) alsof ik nooit iets anders heb gedaan.

Daar bleef het natuurlijk niet bij. Hoewel ik de afgelopen weken niet de allertrouwste stukjestikker ben gebleken, heb ik ontzettend veel leuke dingen én inspiratie voor nieuwe stukken (op)gedaan. Ik blame het mijn bezoek – zowel mijn vriendje als vriendinnetje Ouliana konden niet 1,5 maand zonder mij en kwamen langs. Het zonnige eiland was uiteraard gewoon een bijzaak.

Met Koen heb ik, ondanks dat we hier afgelopen zomer al een week waren, toch een nieuw stuk van het eiland kunnen verkennen. Ineens stond hij met een scooter voor de deur van het kantoor en gingen we op avontuur. Heerlijk! Helaas moest hij na vier dagen alweer naar huis, maar gelukkig heb ik hier ook veel leuke mensen leren kennen. Barbecuen op het strand, cocktails drinken en dansen in Paceville: ik vermaak me wel!  Maakt het feit dat ik Koningsdag dit jaar heb moeten overslaan toch wat makkelijker.

DE PARADIJSELIJKE BLUE LAGOON

Met Ouliana ben ik afgelopen week naar zustereilandje Comino geweest. Ik had haar al weken warm lopen maken met het vooruitzicht van de paradijselijke Blue Lagoon en ze bleek net zo onder de indruk als dat ik de eerste keer was. Het water was nog behoorlijk fris (oké, ijskoud), maar zó helder dat ik mezelf toch tot een duik heb kunnen dwingen. Groot voordeel, de zomer is hier gelukkig al begonnen. Met temperaturen ver boven de 25 graden hoor je mij echt niet lang klagen over een koude plons.

Morgen ga ik wederom barbecuen op het strand en daarna is het echt even uit met de pret. Mijn laatste dagen sluit ik mezelf op in het kantoor en hoop ik ‘s avonds nog een beetje van het eiland te kunnen genieten. De zomer in Malta kan me namelijk niet lang genoeg duren..

liselore malta