Salaam! Een kleine update vanuit Marokko waar ik ben wezen sandboarden! Zo bizar, ik ben nog geen week weg, maar voor m’n gevoel heb ik Nederland al veel langer niet gezien. Wat een reis en wat is Marokko een ongelofelijk mooi land. Ik had hoge verwachtingen, maar ik had niet verwacht dat ik zo diep onder de indruk zou zijn. Ik heb zoveel te vertellen en kan niet wachten om alles te delen. En dan te bedenken dat we Fez, Chefchaouen en Casablanca nog in het verschiet hebben..

SANDBOARDEN IN DE WOESTIJN

Eigenlijk ben ik al tevreden. Mijn missie is (deels) voldaan. Zoals je in mijn travel bucket list hebt kunnen lezen, prijkte sandboarden in de woestijn al enige tijd bovenaan mijn reis verlanglijstje. En met de Sahara, wat ik toch een vrij imposante zandbak durf te noemen, om de hoek had ik de ijdele hoop dat ik mijn wens deze reis in vervulling zou zien gaan. Ik kon een enthousiast gilletje dan ook niet onderdrukken toen ik bij aankomst bij onze kasbah (een sprookjesachtig zandkasteel dat dienst doet als hotel) in Merzouga een paar ski’s bij de ingang zag staan.

OVERNACHTEN IN EEN BERBERTENT

Het sandboarden kon bij een tentenkamp midden in de woestijn, zo werd mij al snel verteld. Des te meer reden om een kamelen(dromedaris)tocht te maken en een nacht in een tentenkamp omgeven door de prachtige woestijnduinen van Erg Chebbi door te brengen. Deze bijzondere tocht en nacht is natuurlijk eigenlijk al een bucket list ervaring an sich, dus als ik thuis ben en mijn 1000 foto’s (die dromedarissen zijn ook gewoon verdomd fotogeniek) heb uitgezocht verschijnt hier uiteraard nog een uitgebreid artikel over.

Maar goed, zo stond ik dus gisterochtend in alle vroegte (lees: om half 5) op om met een slaapdronken hoofd van die berg af te gaan. Ik ben alles behalve een vroege vogel, maar hier zet ik natuurlijk mijn wekker wel voor. De opkomende zon was al bijna zichtbaar achter de oranje woestijnduinen, en met dat prachtige uitzicht sjeesde ik op mijn blote voeten op het snowboard van een heuvel af. Mijn laatste wintersport avontuur is alweer jaren geleden, maar het leek alsof het niks uitmaakte. Het is dat het beklimmen van zo’n heuvel verdomd zwaar is en beduidend minder makkelijk dan een skilift anders had ik dit wel de hele dag kunnen doen. Dat sandboarden smaakt hoe dan ook naar meer!

Vind je het leuk om mij tijdens mijn reis (reizen!) te volgen? Voeg me dan op Snapchat toe (@grabyourbagsnl) of op mijn Instagram account!   

sandboarden in de woestijnsandboarden in de woestijn sandboarden in de woestijn sandboarden in de woestijn