Het is zondagmiddag en ik kom net terug van een rondje hardlopen langs de zee. Niet mijn snelste of mijn beste loop, maar ik heb zelden meer genoten van hardlopen dan met het gevoel van de frisse zeelucht en een behaaglijke zonnetje in mijn gezicht. Morgen is het alweer een week geleden dat ik het grijze Nederland achter me liet en in Malta aankwam. Sindsdien is zo snel gegaan. Toch voelt het hier tegelijkertijd inmiddels heel gewoon en begin ik aardig gewend te raken aan mijn nieuwe omgeving.

DE RELAXTE MALTEZERS

Aan het relaxte karakter van de Maltezers bijvoorbeeld. Woorden als ‘haast’ en ‘stress’ komen hier simpelweg niet voor. Hoewel ik niet kan ontkennen dat ik eerder tot de categorie chaotische tornado behoor, vind ik het helemaal niet erg om een standje langzamer te functioneren. Mañana, mañana (maar dan op z’n Maltees)? Works just fine for me.

Iets waar ik denk ik niet aan ga wennen, is mijn ochtendwandeling vanaf het busstation vlak buiten Valletta naar kantoor. Tevreden loop ik met een grote grijns door de voormalige stadspoort van deze mini-hoofdstad. Nog geen 7000 mensen wonen binnen de metershoge muren, maar er is zoveel te zien. Een van mijn huisgenootjes nam mij afgelopen donderdag mee door de straten van Valletta. Hoewel ik dacht dat ik afgelopen zomer zo’n beetje alles wel had gezien, ging er een wereld voor me open.

DE STRATEN VAN VALLETTA

Nu raakte het kwik destijds zeker de 40 graden aan en was het beduidend zwaarder om door een stad als deze te sjouwen, toch was dit niet de enige reden dat er voor mij nog zoveel te zien was. Valletta is een oude vestingstad en telt door haar indeling talloze verborgen plekjes en schilderachtige straatjes waar je in de eerste instantie zo voorbij loopt. Plekken waar géén toeristen zijn, maar waar de locals rondhangen en even ontsnappen aan de bezoekers van hun eiland. Ik ontdekte dus ook al snel dat zij voor de beste lunches niet op een van de mooie, grote terrassen duiken, maar juist naar voor toeristen onvindbare mini eetparadijsjes gaan.

Ondanks dat de Maltezers bekend staan om hun ‘Maltese pride’ lijken ze zich amper te realiseren door wat voor pracht zij omringd zijn. In steegjes waar vroeger de burlesque danseressen hun kunsten vertoonden nippen zij op een van de knusse terrasjes nu van een cocktail en ze lopen langs de voor Valletta zo kenmerkende gekleurde balkonnetjes alsof deze de normaalste zaak van de wereld zijn.

De tocht van donderdag was voor mij nog maar het begin. En dus bewapen ik mezelf vanaf nu af aan iedere dag met mijn camera en zorg ik dat mijn wandelingen door Valletta iedere dag weer een feestje zijn. Want ik weet zeker: voor ik het weet zijn die zes weken voorbij..

Liselore valletta

Valletta lower barrakka gardenslower barrakka gardensstreets of Vallettastreets of Valletta street art Vallettastreets of Vallettastreets of Valletta

Kende jij Valletta al? En zou jij er naartoe willen? Ik ben benieuwd!