Nu mijn leven even volledig om het afronden van mijn scriptie draait, zou ik bijna vergeten dat er de komende tijd van alles gaat gebeuren. First of all: als alles volgens plan verloopt ben ik over een maand gewoon afgestudeerd! Ik kan het amper geloven. Het schrijven van mijn scriptie verliep niet altijd even soepel, maar ik begin er vertrouwen in te krijgen dat het gewoon goed gaat komen. Reden genoeg om even uit mijn scriptiegrot te kruipen en mijn plannen te delen.

Liselore amsterdam

WEG UIT HET ZUIDEN

Ik ga namelijk verhuizen! 3,5 jaar geleden verhuisde ik voor mijn studie naar Breda. Een grote stap, want ik had mijn hele leven in/nabij Amsterdam gewoond. Om eerlijk te zijn was ik er op dat moment ook een beetje klaar mee en het vinden van de juiste studie was voor mij reden genoeg om de stad definitief te verlaten. Althans, dat dacht ik. Want hoewel ik Breda een onwijs leuke stad vind, is het me nooit gelukt om hier écht te aarden. Ik lachte wanneer mensen in Breda Amsterdam als een soort walhalla afschilderden, of wanneer de Speld weereens de draak met de tunnelvisie van sommige Amsterdammers stak (zie: Uva:’Wereld draait toch niet om Amsterdam’. Ik wílde niet bij het ‘ik-MOET-naar-Amsterdam-want-daar-gebeurt-het-allemaal’ clubje horen, maar telkens als ‘bij ons in de Jordaan’ tijdens carnaval klonk, zong ik toch het hardste mee van allemaal.

GEEF MIJ MAAR AMSTERDAM

Wanneer ik kon trok ik dus ook terug naar de randstad. Naar mijn vriendje, vriendinnen of om mijn familie te bezoeken. Nu delen mijn vriendje en ik tegenwoordig een heel fijn appartementje in Breda, maar dit heeft weinig verschil gemaakt.

Ik mis het gevoel van wonen in een ‘grote’ stad en als ik eerlijk ben, mis ik vooral het wonen in Amsterdam. Sommige mensen houden van de gemoedelijkheid van een dorp, maar ik geniet ervan om af en toe even helemaal anoniem te zijn. Ik hou juist van de levendigheid van een grote, drukke stad. Van het geluid van de trams die voorbij komen racen en van het gevoel wanneer je de deur uitstapt en je gelijk omringd bent door de mensen en het leven. Waar je niet hoeft te zoeken naar een plek om buiten de deur te werken, want die vind je hier op elke hoek van de straat. Zelfs de toeristen, die altijd gelijk stonden aan ‘noodzakelijk kwaad’, kan ik inmiddels waarderen.  Ze herinneren me er nu aan wat er zo mooi is aan wonen in een stad als Amsterdam.

Het afronden van mijn studie betekent voor mij dat het écht tijd is om te gaan. Terug naar Amsterdam. Want met mijn diploma op zak, moet ik ook op jacht naar een baan. En de banen die ik wil, die vind je niet in Breda. Met dit argument heb ik uiteindelijk met vriendje ook kunnen overtuigen van een verhuizing, want hij stond niet gelijk te springen om terug te gaan. Ik verheug me er op, al maanden. De huur is opgezegd, 1 juli moeten we eruit. Dichterbij mijn familie en vriendinnen en klaar voor een volgende stap.

REISPLANNEN IN DE MAAK

En oh, big plans zei ik toch? Hoewel ik nog maar net terug ben uit Malta, ben ik met mijn hoofd alweer bezig met het maken van nieuwe reisplannen. Mentally somewhere else (jaja, stom! focus je nou op je scriptie!). Ik mag niet klagen: het ziet er rooskleurig uit. Zoals het er nu uitziet ga ik in juni op bezoek bij een vriend in Barcelona, en hoop ik dat ik mijn vriendje kan overtuigen om in juli mee naar Marokko te gaan (lees: wederom aangescherpte reisveiligheid). Afstuderen: ik heb er zin in. En Amsterdam, ik kom er aan!