Dat hier de afgelopen tijd weinig te beleven viel, betekent niet dat ik helemáál niks heb gedaan. Want sinds ik het filmen en editen heb ontdekt, is er een wereld voor me open gegaan. Dus of men (mijn reisgezelschap dus ja) het nou leuk vind of niet: er wordt gefilmd. Zo ook op Lanzarote en Fuerteventura, waar ik begin oktober een paar dagen vertoefde en nog even wat zonnestralen wist te absorberen. Net als vorig jaar was ik door Neckermann uitgenodigd om reisagenten het een en ander over social media te leren en dit jaar lag de focus op, jawel: vloggen.

Nu heb ik nog nooit ongegeneerd tegen een camera lopen ouwehoeren (…terwijl je in je eentje door een stad banjert en daarbij per ongeluk een toerist, of twee, omvergooit), maar over het maken van reisvideo’s kan ik gelukkig inmiddels toch wel wat vertellenEn als je er dan toch bent, dan kun je maar beter het goede voorbeeld geven, toch?

Vooral Lanzarote heeft me aangenaam weten te verrassen. Waar Fuerteventura het voornamelijk van zandstranden, duinen en surfspots moet hebben, wordt diens buur juist getekend door zwarte, vulkanische landschappen, prachtige vergezichten en pittoreske plaatsjes. Uiteraard was de trip alweer voorbij voor ik met m’n ogen knipperde en was er te weinig tijd.

Te weinig tijd om nog meer beelden te maken. Om langer stil te staan bij de vallei van duizend palmen, te wandelen over pleintjes met traditionele wit met groene huisjes en over zandduinen tot je bij de oceaan komt. Deze Canarische eilanden zijn het in ieder geval meer dan waard.