‘Hoe laat zullen we morgen richting Petra rijden?’. Om me heen klinken enthousiaste geluiden: iedereen heeft er duidelijk zin in. Wereldwonder Petra is toch een van de belangrijkste hoogtepunten van mijn rondreis door Jordanië. Het voelt een beetje alsof ik weer zeven jaar oud ben en ik me op mijn verjaardag van de volgende dag verheug. Enthousiast en een tikkeltje ongeduldig lig ik die avond in mijn bed. Was het maar vast morgen..

DE EERSTE ZONNESTRALEN

Het liefst had ik er al rond zonsopgang willen staan, wanneer de eerste zonnestralen voorzichtig over de bergtoppen komen gluren en voor magisch licht zorgen, maar ik ben tevreden als we om 9 uur bij de ingang van archeologische park staan. Tegen alle verwachtingen in is het nog rustig en behoren we tot de eerste bezoekers van de dag. In een hoekje probeert een acteur in een Romeins kostuum een gaap te onderdrukken en een schoonmaker veegt het zanderige pad nog even aan. Ze zijn klaar voor een nieuwe dag – ik ook.

DOOR DE SIQ NAAR WERELDWONDER PETRA

Wie de eeuwenoude stad wil bereiken, moet eerst een wandeling door een lange, steeds smaller wordende kloof maken. De zogeheten siq is eigenlijk al een attractie op zichzelf. De wanden van zandsteen lijken als puzzelstukken op elkaar aan te sluiten en de door erosie aangetaste zandstenen wanden zijn voorzien van prachtige patronen.  Toch kijk ik bij elke hoek vol verwachting of ik eindelijk ‘Al-Khazneh’ zie opdoemen: de beroemde uit rotsen gehouwen schatkamer van Petra. Hoewel ik al duizenden foto’s heb gezien, kan ik mijn ogen toch amper geloven als de rotswanden openvouwen en ik ineens voor dit prachtige bouwwerk sta.

EEN VERBORGEN STAD IN DE ROTSEN

Meer dan 2000 jaar geleden bouwden de Nabateeërs Wereldwonder Petra diep verscholen in een afgeschermde bergkom. Het was een welvarende stad, gelegen op het knooppunt van belangrijke handelsroutes tussen het Midden-Oosten en Europa. Die verschillende invloeden zijn nog goed zichtbaar: bij het bouwen van de tempels en amfitheaters hebben de Nabateeërs duidelijk naar de Grieken en Romeinen gekeken, maar de rotswoningen en uitgehakte graftombes laten zien dat ze zelf ook absoluut wisten waar ze mee bezig waren. Wanneer we over de oude hoofdweg lopen besef ik pas hoe groot de stad eigenlijk was. We moeten kiezen: gaan we voor de pittige wandeling naar het -naar het schijnt- prachtige klooster of kiezen we voor het spectaculaire uitzicht over de stad en de schatkamer?

wereldwonder petra jordanie ezel VIEW FROM THE TOP

Als ik naar mijn voeten kijk is mijn keuze eigenlijk al gemaakt. Hoewel ik in mijn tas een paar schoenen heb zitten, zie ik een tocht met een ezeltje toch meer zitten. Het stelt me gerust dat de ezels er gezond en sterk uitzien: de lokale bedoeïen jongens zorgen duidelijk goed voor hun dieren. Ook de andere meisjes in jurkjes en sandaaltjes hebben zich laten verleiden door deze tocht. Hoe hoger we gaan, hoe meer angstige gilletjes ik moet onderdrukken (NIET HET RAVIJN IN ALSJEBLIEFT!). Maar zodra ik eenmaal rustig op een rots zit en van het spectaculaire uitzicht geniet ben ik dat snel weer vergeten.

Wanneer we eindelijk bij de top aankomen plof ik tevreden bij de hut van de jongens neer, terwijl beneden de kleine poppetjes druk voor Al-Khazneh poseren. Als ik ze wil vastleggen met mijn telefoon, realiseer ik me ineens dat ik een simkaart met internet heb gekregen. Zou het..? Het contrast kon haast niet groter zijn. Middenin de woestijn, in deze sprookjesachtige setting vol historie, hoog boven Wereldwonder Petra, blijk ik verdorie gewoon 4G internet te hebben. Knettergek.  Ik besluit m’n telefoon nog even uit te zetten.
wereldwonder petra jordanie uitzicht